Sukobi i kašnjenja u otkrivanju komplikuju borbu protiv ebole u Demokratskoj Republici Kongo

Prvi znaci upozorenja pojavili su se u bolnici Mongbwalu u provinciji Ituri, gde je pacijent primljen 2. aprila, nedeljama pre nego što je epidemija zvanično proglašena. Pacijent je trebalo da bude operisan 7. aprila. Lokudu je za Al Jazeeru izjavio da su, pre proglašenja epidemije, u bolnici otkrili da je pacijent primljen tog datuma i da je operaciju trebalo da izvede njihov tim.

"Skoro mesec dana kasnije zabeležili smo smrt hirurškog asistenta, anesteziologa i člana tima za postoperativnu negu", naveo je Lokudu. Ovi slučajevi predstavljali su među prvim znacima upozorenja epidemije koja je kasnije postala najsmrtonosnija u istoriji Demokratske Republike Kongo.

Podsetimo, epidemija ebole u Demokratskoj Republici Kongo proglašena je 15. maja i od tada je, prema ranijim podacima javnozdravstvenih zvaničnika, odnela 2.325 života, čime je premašen broj žrtava epidemije iz perioda 2018-2020.

Novi rekord u broju žrtava

Prema najnovijim podacima, broj umrlih od trenutne epidemije premašio je prethodni rekord uspostavljen tokom epidemije 2018-2020, koju je izazvao soj Zaire i koja je odnela 2.299 života. Trenutna epidemija, međutim, uzrokovana je Bundibugyo virusnom bolešću (BVD), retkim oblikom ebole koji je prvi put identifikovan u Ugandi 2007. godine.

Za razliku od soja Zaire, za koji su razvijene vakcine i pojedini tretmani, za Bundibugyo trenutno ne postoje licencirane vakcine niti odobrene specifične terapije. Zbog toga se zdravstveni radnici u suzbijanju širenja virusa oslanjaju na rano otkrivanje slučajeva, potpornu negu, mere prevencije infekcije i angažovanje lokalnih zajednica.

Sukob i kretanje stanovništva otežavaju kontrolu

Svetska zdravstvena organizacija (SZO) navodi da je epidemija prvo identifikovana u provinciji Ituri, a da se kasnije proširila na druge oblasti Demokratske Republike Kongo. Ova agencija upozorila je da oružani sukob, kretanje stanovništva i kašnjenja u identifikaciji slučajeva dodatno komplikuju napore da se virus stavi pod kontrolu.

Za stanovnike pogođenih zajednica, zvanični brojevi predstavljaju lične gubitke - smrt članova porodice, kolega i suseda u sredinama koje su već pod pritiskom nestabilnosti i nepoverenja prema zdravstvenim institucijama, što otežava efikasno praćenje kontakata i sprovođenje mera prevencije.

Slučaj bolnice u Mongbwalu, gde su preminuli hirurški asistent, anesteziolog i član tima za postoperativnu negu, ilustruje rizik kojem su izloženi zdravstveni radnici u prvim danima epidemije, pre nego što su nadležne institucije zvanično potvrdile prisustvo virusa i uspostavile mere zaštite.